Marjan WIldeboer

Als kind was ik (1968) veel aan het tekenen, overtrekken en natekenen. Donald Duck en Mickey Mouse kenden qua verschijningsvorm geen geheimen meer voor me. Al heel jong wist ik dat ik naar de kunstacademie wilde.

NIet om te schilderen, maar om grafisch ontwerper te worden. Tekenen en schilderen kreeg je er tijdens de opleiding natuurlijk bij. Ik vond het heerlijk om te doen en ondanks adviezen om toch autonoom te gaan lag mijn bestemming vast: grafisch ontwerper worden.

Jarenlang met veel plezier gewerkt voor diverse grote en kleine klanten vanuit een eigen ontwerpbureau.

Maar dan kruipt toch het bloed waar het niet gaan kan. Enige jaren terug uit nieuwsgierigheid weer gaan schilderen en wat nu!

Ik ontdek nieuwe bronnen van creativiteit en ervaar een voor mij ongekende passie voor het schilderen. Er gaat geen dag voorbij of ik moet even met de verf in de weer.

Ik combineer nu de twee werelden, grafisch en schilderen en dat gaat prima. Mijn hart gaat uit naar portretten en landschappen. Soms een uitstapje naar abstract.